ในปัจจุบัน ผู้หญิงยังคงเผชิญกับสถานการณ์ในลักษณะเดียวกัน เนื่องจากผู้ชายจำนวนมากยังคงมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของผู้หญิงเป็นเพียงวัตถุสนองความใคร่ มากกว่าที่จะมองว่าเป็นมนุษย์ที่มีความรู้สึกนึกคิด อย่างไรก็ตาม เมื่อสังคมก้าวหน้าขึ้น ผู้หญิงก็เริ่มมีอิสระมากขึ้นและก้าวเข้าสู่บทบาทที่สังคมเคยกำหนด amata1688 ให้เป็นหน้าที่ของผู้ชาย เช่น นักธุรกิจ งานก่อสร้าง หรือแม้แต่การเป็นตำรวจ แม้ว่าสังคมปัจจุบันจะยังต้องมีการพัฒนาอีกมาก แต่ผู้หญิงก็ได้รับการมองอย่างเท่าเทียมมากขึ้น และถึงแม้จะยังมีการถูกมองเป็นวัตถุอยู่บ้างในบางครั้ง แต่สถานการณ์ก็ถือว่าดีขึ้นกว่าในอดีตอย่างมาก
เราทุกคนต่างเกิดมาในสภาพเปลือยเปล่า แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม ภาพความเปลือยเปล่าในงานศิลปะได้รับการถ่ายทอดและยกย่องชื่นชมมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ ในฐานะที่เป็นทั้งนางแบบภาพนู้ดและศิลปินคนหนึ่ง ฉันมีความรู้สึกชื่นชมและภาคภูมิใจในความเป็นธรรมชาติของการเปลือยกาย รวมถึงการถ่ายทอดความงามของเรือนร่างผ่านงานศิลปะอย่างภาพวาดและการถ่ายภาพ สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องปกติและงดงามสำหรับฉัน อีกทั้งยังสะท้อนตัวตนที่แท้จริงของฉัน ไม่ว่าฉันจะอยู่ในบทบาทของผู้สร้างสรรค์ผลงานหรือเป็นนางแบบเองก็ตาม คนรักของฉันมีอิทธิพลอย่างมากต่อทัศนคตินี้ เพราะเขาเปิดกว้างและยอมรับเรื่องการเปลือยกายมาโดยตลอด ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ฉันตกหลุมรักเขาเมื่อหลายปีก่อน

ประเด็นสำคัญอีกประการหนึ่งที่ Berger นำเสนอคือ ภาพเปลือยของผู้หญิงในงานศิลปะไม่ได้ถูกถ่ายทอดออกมาตามความเป็นจริงของตัวตนพวกเธอ แต่ถูกสร้างสรรค์ขึ้นเพื่อตอบสนองความพึงพอใจของผู้ที่มองภาพ ซึ่งในสมัยนั้นทั้งผู้ชมและจิตรกรส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้ชาย ในรายการนี้ Berger ยังระบุด้วยว่า การเปลือยเปล่า (Nakedness) คือการเป็นตัวของตัวเอง ในขณะที่การเป็น 'ภาพเปลือย' (Nude) คือการเปลือยต่อหน้าผู้ชม แต่เป็นการเปลือยที่เปรียบเสมือนการสวมหน้ากากเพื่อเอาใจผู้ที่กำลังชื่นชมงานศิลปะนั้น ฉันพบว่าแนวคิดนี้น่าสนใจมาก เพราะในแง่หนึ่ง ฉันเชื่อว่าเราก็ทำสิ่งนี้กับภาพถ่ายในชีวิตประจำวันเช่นกัน เรามักไม่ได้เป็นตัวของตัวเองอย่างแท้จริงเวลาถ่ายรูปและโพสต์ลงในโซเชียลมีเดีย ดังนั้น ในมุมมองของฉัน ฉันจึงตระหนักถึงความสำคัญของการได้เป็นตัวของตัวเองใน... ฉันมักจะคิดเสมอว่าภาพถ่ายที่ตัวแบบไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกถ่ายนั้นเป็นภาพที่น่าประทับใจและพิเศษกว่าภาพที่ใครสักคนเพียงแค่ยืนยิ้มให้กล้อง สังคมเรามีการพัฒนาไปมากแล้ว จากเดิมที่ในยุคสมัยแห่งงานศิลปะ ภาพเปลือยของผู้หญิงมักถูกจำกัดอยู่แค่การจัดท่าทางเพื่อสนองความพึงพอใจของผู้ชาย แต่ปัจจุบันผู้หญิงได้ก้าวเข้ามามีบทบาทสำคัญและประสบความสำเร็จในหลากหลายสาขาอาชีพ รวมถึงในแวดวงการเมืองและการตัดสินใจเชิงนโยบาย ซึ่งสิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงความก้าวหน้าของสังคมเรา สำหรับฉันแล้ว บทเรียนสำคัญจากเรื่องนี้คือการตระหนักว่า ในอดีตนั้นภาพเปลือยของผู้หญิงถูกสร้างขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ชายเป็นหลัก
ยกตัวอย่างเช่น ในประเทศที่นับถือศาสนาอิสลาม ผู้หญิงถูกบังคับให้ปกปิดร่างกายและใบหน้าจนกว่าจะแต่งงาน ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวที่พวกเธอจะสามารถเปิดเผยร่างกายต่อคู่ชีวิตได้ สังคมจำกัดบทบาทและอำนาจของผู้หญิง ทำให้พวกเธอมีเสรีภาพน้อยกว่าผู้ชาย ในทำนองเดียวกัน ศิลปินตะวันตกที่วาดภาพหญิงเปลือยก็มักมองผู้หญิงเป็นเพียงวัตถุที่เป็นสมบัติของผู้ชาย นับแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ผู้ชายมักชื่นชอบการได้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของผู้หญิง แต่ในขณะเดียวกันก็มักจะตัดสินหรือวิพากษ์วิจารณ์พวกเธอไปด้วย